اَلْحِکْمَةُ لا تَنْجَعُ فی الطّباع الفاسِدَةِ.
حکمت، اثری در دل های فاسد نمی گذارد.

«امام ابوالحسن على النقى الهادى» - عليه السلام - پيشواى دهم شيعيان، در نيمه ذيحجه سال 212 هجرى در اطراف مدينه در محلى به نام «صريا» به دنيا آمد(1).

ماه مبارک رجب آمده تا دلهای مجذوب را به میهمانی شعبان ببرد. رجب ماه خداست. ماهی که تلنگری به دلها می خورد که معبود را چگونه بپرستیم و چگونه عبادت کنیم و ...

روايات اين کتاب به موضوعات گوناگوني پرداخته اند که يکي از آن موضوعات، ماه رجب و اعمال مستحب در آن به خصوص روزه است. در اين نوشتار برآنيم تا نگاهي به روايات مربوط به ماه رجب در اين کتاب ارزشمند بيندازيم و سعي کنيم ماه رجب را از منظر پيشوايان معصوم عليهم السلام ببينيم و با رهنمودهاي آنها از اين ماه پر برکت بهره مند شويم.

خداوند متعال همواره برای بندگان نادم و گنهکار، راه نجات و سعادتی قرار داده، تا اینکه از سیاهی و آلودگی های اخلاقی خود را نجات دهند. علاوه بر فرصت زیبای بازگشت و توبه به درگاه الهی، خداوند متعال ایامی را به طور خاص و ویژه برای سبقت گرفتن به سوی خود تعیین کرده، بندگان خاص الهی این ایام الهی را غنیمت می شمارند و بهترین توشه ها را در آن ایام خوشه چینی می نمایند.

سه روز، اعتصاب خود را به او اعلام مي کنم؛ اعتصابي به معناي اعتراض در برابر بت هاي درون؛ اعتصابي به مفهوم مبارزه با جاذبه هاي پوشالي دنيا؛ اعتصابي به عمقِ ادراک و به ژرفناي تَعقّل. خدا، نام اعتصاب را، اعتکاف مي گذارد، تا موافقت خويش را اعلام کرده باشد.

شخصی به نام سجاد، خدمت پیشوای ششم، حضرت امام صادق(علیه السلام) رسید و عرض كرد: برای ماه رجب به من دعایی یاد بدهید كه خداوند متعال مرا به آن نفع ببخشد.

"رجب"، ماه خداست؛ ماه پر بركتی است كه اعمال بسیاری برای آن ذكر شده است. باید خود را در دریای زلالش بشوییم تا پاک شویم.

این الرجبیون؛ حقیقتاً که ماه رجب از جمله ماه هاي بسيار پر فضيلت در اسلام است كه بسياري از معصومین علیهم السلام به ويژه پيامبر أعظم(صلی الله علیه وآله وسلم) بر انجام اعمال عبادي در آن تاكيد فراوان كرده اند.
از حضرت موسى بن جعفر(علیهماالسلام) روایت شده است كه: هر كس یك روز از ماه رجب را روزه بگیرد، آتش جهنم یك سال، از او دور شود و هر كس سه روز از آن را روزه بگیرد بهشت بر او واجب می گردد.

«باقر» مشهورترین لقب پیشوای پنجم است. این لقب به معنای شکافنده علوم، رازگشای دشواری های آن و دانشمند متبحّر آمده است. وجود پر فیض امام، منبع بی کران حکمت ها و دانش ها بود و اختصاص این لقب به دلیل جلوه و ظهور خاصی است که علم الاهی امام در اجتماع آن روزگار داشت. «جابر بن یزید جعفی» که از شاگردان امام و عالمان معاصر ایشان است، می گوید: «آن حضرت را از آن رو باقر گفته اند که علم را شکافت و رموز و دقایق آن را روشن ساخت» و یعقوبی، تاریخ نگار مشهور در این باره می نویسد: «بدان سبب باقر نامیده شد که علم را شکافت». برخی نیز گفته اند از آن جهت که سجده های پی در پی بر پیشانی مبارکش اثر گذارده و آن را شکافته و پینه دار کرده بود، آن حضرت را باقر می نامیدند.

امیرسپهبد شهید علی صیاد شیرازی، در سال 1323 هجری شمسی، در «کبود گنبد» از توابع شهرستان در گز، در شمال خراسان، در خانواده ای مذهبی دیده بر این دنیای خاکی گشود. پدرش از عشایر فارس بود که به استخدام ژاندارمری درآمده و سپس به ارتش منتقل شده بود. وی از جاذبه ای خاص برخوردار بود و از این رو، علی تحت تأثیر پدر، از کودکی به شغل نظامی و ارتش علاقه مند شد. دوران کودکی اش را به علت شغل پدر در شهر مقدس مشهد و دوران جوانی اش را در شهرهای گرگان، شاهرود، گنبد و آمل گذرانید و در طی این سال ها، تحت تأثیر جوّ مذهبی خانواده، ریشه های علاقه مندی به مذهب و ولایت، در عمق جانش پای گرفت.

سنت پسندیده نام گذاری روزهای هفته با هدف گرامی داشت مناسبت های مهم اسلامی و ملی، یکی از کارهای بسیار خوبی است که در حد خود به ماندگار شدن خاطره وقایع ارزشمند کمک می کند. در فرهنگ اسلامی هم همواره به این مسأله مهم توجه شده است. در قرآن کریم، از این روزهای مبارک و عبرت آموز، تحت عنوان «ایام اللّه » یاد می شود و حتی در یک مورد، به حضرت موسی علیه السلام دستور یادآوری این روزها داده شده است.

وقتی شهید آوینی خبردار شدند که مقام معظم رهبری فرموده اند: «چرا روایت فتح پخش نمی شود؟ ما حرف هایمان در مورد جنگ الان باید شروع بشود، هم چنان که پیام عاشورا بعد از عاشورا منتقل شد...» در پاسخ به ندای رهبر محبوبش همه کارهایش را کنار گذاشته، دوباره ساخت برنامه های روایت فتح را شروع می کند. در هنگام تهیه برنامه، تصمیم گرفتند به منطقه عملیّاتی و الفجر بروند تا از «قتل گاه» فیلم برداری کنند. قتل گاه جایی بود که بچّه های عملیات مقدماتی در محور گردان عمّار و مقداد... داخل کمین افتادند... صحنه های شهادت و رشادت توصیف ناشدنی را به نمایش گذاشتند... وقتی ساعت نه و ده دقیقه صبح جمعه روز 20 فروردین 1372 به طرف قتل گاه می رفتند، ناگهان گروه ایشان با یک مین برخورد می کنند، در نتیجه انفجار آن چند نفر مجروح می شوند... پای سیدمرتضی آوینی قطع می شود، دوستان به او شتاب، او را به بیمارستان می رسانند. اما طولی نمی کشد که در نتیجه خون ریزی، در حالی که ذکر «یا زهرا» بر لب داشت، به سوی ملکوت پر کشید. بدین ترتیب راوی روایت فتح، با فتح رزمندگانی که عاشقانه دوستشان داشت، یکی شد.

سيّد محمّد با كنيه ابوجعفر، فرزند بزرگ امام هادى عليه السلام، مشهور به سید محمد (که در اصطلاح محلی به سبع الدُجَیل (شیرمرد دجیل) معروف است)، و فردى جليل القدر و عظيم الشّأن بود؛ بگونه اى كه شيعيان و جز آنان گمان مى كردند امامت بعد از پدر به وى خواهد رسيد زيرا نزد شيعيان معروف بود كه امامت به پسر بزرگ منتقل خواهد شد در صورتى كه عيب و نقصى نداشته باشد. و محمّد نه تنها عيب و نقصى نداشت كه وجودش مجمع كمالات اخلاقى و نفسانى بود. ليكن مرگ او در زمان حيات پدرش بر اين پندار خاتمه داد.

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله لبنان در گفت وگو با شبکه ی تلویزیونی المنار در مورد چگونگی  آشنایی خود با آیت الله بهجت رحمة الله علیه اینچنین گفت: آشنایی من با ایشان به سال ۱۹۸۵میلادی برمی گردد ک

نخستين تلاش هاي بلند پروازانه ايران براي دستيابي به فناوري هسته اي به دهه 50 ميلادي باز مي گردد، در راستاي روابط ويژه اي كه رژيم پهلوي با ايالات متحده برقرار كرده بود، در سال 1958 به عضويت آ ژانس بين المللي انرژي اتمي (IAEA) درآمد. همچنين در اول جولاي 1968، پيمان عدم تكثير سلاحهاي هسته اي (NPT) را پذيرفت و در پنجم مارس 1970، آن را در مجلس شوراي ملي به تصويب رساند.

دانایی محوری یکی از ارکان اساسی توسعه اقتصادی در بخش کشاورزی و تلاش برای خودکفایی است و دانش هسته ای هم فرایند تحقق این اهداف را سرعت می بخشد.

قرآن به دانش، پژوهش، تولید علم و فهم عمیق و استنباط، ارزش فوق العاده ای داده و مصادیق متعددی از نوآوری را برای شناساندن و آموزش دادن به مسلمانان در خود جای داده است.
در سوره انبیا آیه 58 ـ 63؛ نوآوری و ابتکار او را در بیدار کردن فطرت بت پرستان بیان کرده و کید و نقشه او را مبنی بر اینکه بت ها را شکسته و تبر را بر دوش بت بزرگ قرار داد، به عنوان ابتکار بسیار مؤثر او بیان می کند.

خداوند در یک دل دو ولایت را نمی پذیرد و دو عشق هم عرض را بر نمی تابد یا دوستی خدا و یا دوستی دنی چه عشق به خدا و عشق به دنیا با هم جمع نمی شوند. بیاییم قلب هایمان را محک زنیم که آیا مرکز دوستی دنیا یا دوستی با خد اگر دوستی خدا در دل مان جای گرفته است ژرفایش بخشیم و استوارش سازیم و اگر (پناه به خدا) دوستی دنیا در آن لانه کرده بکوشیم خود را از این درد بدخیم و مرض مهلک و تباه گر نجات دهیم.